Այս ընտրությունները կդառնան ոչ միայն Գյումրու, այլև ողջ Հայաստանի քաղաքական մթնոլորտի կարևոր փորձաքար
Կիրակի օրը սպասվող Գյումրու ՏԻՄ ընտրությունները ներքաղաքական օրակարգի առանցքային իրադարձություններից են, և այս հարցում երկրորդ կարծիք դժվար թե լինի։ Հենց այդ պատճառով Նիկոլն ու իր վարչախումբը ջանք չեն խնայում ոչ միայն թեման իրենց ուշադրության կենտրոնում պահելու, այլև ամբողջովին վերահսկելու համար։ Նիկոլը հասկանում է, որ «Գյումրու ճակատամարտը» կարող է նրա համար նոր «Վաթեռլոո» դառնալ, ուստի փորձում է ամեն կերպ ապահովել իր համար ցանկալի արդյունք։
Ըստ էության, սրանով է պայմանավորված ընդդիմադիր թեկնածուների նկատմամբ ճնշումների ակտիվացումը, արհեստական՝ նույնիսկ ծիծաղելի քրեական գործերի ի հայտ գալը և հավանական օպոնենտներին տարբեր ինտրիգների մեջ ներքաշելու փորձերը։
Գյումրիում ընդդիմադիր ուժերը ձևավորել են ՔՊ-ի դեմ «ստվերային դաշինք», որի հիմնական նպատակը քաղաքը Փաշինյանին չզիջելն է։ Պատմականորեն Գյումրին աչքի է ընկել իր ընդդիմադիր կեցվածքով, և Նիկոլը դա շատ լավ գիտի։ Նա նաև հասկանում է, որ ընդդիմությունը կանի ամեն ինչ՝ ՔՊ-ին Գյումրիում պարտության մատնելու համար։
Այս համատեքստում Փաշինյանի թիմը փորձ է անում ընդդիմադիր թեկնածուներին ներկայացնել որպես «ՀՀԿ-ի մարդիկ». ի դեպ, ՀՀԿ-ի անվան շահարկմամբ իշխանությունը կարծում է դեռ կաշխատի 2018-ի էյֆորիան, սակայն, ինչպես տեսնում ենք, այն որպես քաղաքական գործիք այլևս զրոյական ազդեցություն ունի։
Սակայն Գյումրին երբեք չի եղել իշխանության կամայականություններին ենթարկվող քաղաք։ Այն միշտ իր ձայնը բարձրացրել է, երբ փորձ է արվել սահմանափակել դրա ինքնորոշումը։ Այս ընտրությունները կդառնան ոչ միայն Գյումրու, այլև ողջ Հայաստանի քաղաքական մթնոլորտի կարևոր փորձաքար։ Եթե Գյումրին կրկին հաստատի իր ընդդիմադիր կեցվածքը, դա կարող է ազդակ դառնալ երկրում իշխանական հավասարակշռության փոփոխության համար։ Սակայն եթե ՔՊ-ին հաջողվի պահպանել վերահսկողությունը, դա կդիտարկվի որպես իշխանության կողմից վարչական ու քաղաքական բոլոր լծակների կիրառման հաղթական օրինակ։
Այսպիսով, Գյումրու ընտրությունները ձևավորվում են ոչ միայն որպես տեղական ինքնակառավարման մարմինների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես քաղաքական դիմադրության ու իշխանության ամրապնդման վճռորոշ ճակատամարտ, որի արդյունքը կարող է մեծապես անդրադառնալ Հայաստանի ապագա քաղաքական դինամիկայի վրա։
Արմեն Հովասափյան
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
